Ik ga verder op bitterlemon.eu

Op zoek naar de orde achter de dagelijkse werkelijkheid van onze cultuur schrijf ik regelmatig bijdragen over politiek, cultuur en geloof. Mijn zoektocht brengt me bij enkele bronnen van onze Europese cultuur: katholiek christendom, traditioneel gemeenschapsleven en klassieke wijsheid. Deze bronnen staan onder druk door het oprukken van het liberalisme. Met mijn artikelen probeer ik op mijn manier wat bij te dragen aan een beweging die Europa en haar cultuur wil bewaren. Dit doe ik door met rechtse en conservatieve argumenten de liberale mythe te ontmaskeren. De meeste van mijn bijdragen verschijnen op bitterlemon.eu, een samenwerkingsproject van bitterlemon en Nucleus.

9/11: bitterlemon WAR

Het paleoconservatieve tijdschrift bitterlemon houdt van symboliek. Kwam nummer 4 uit op 14 juli - quatorze juiliet, waarop Frankrijk de val van de Bastille op 14 juli 1789 viert die het begin was van de Franse Revolutie - nummer 5 van dit tijdschrift verschijnt op 11 september.

De datum 9/11 - elf september - heeft voor velen een bijzondere betekenis. Ten eerste is er de aanslag op de Twin Towers in New York op 9/11/2001 wat het begin inluidde van de 'War on Terror'. Ten tweede is er 11 september 1683: de datum waarop de slag bij Wenen werd gevoerd, waarbij Pools-Litouwse troepen de Turken versloegen voor de poorten van Wenen en ze terugdreven.

bitterlemon voegt aan deze twee 9/11's nog een derde toe: 9/11/2007: de datum waarop de bleek dat de slag bij Wenen nooit eindigde en in 2001 weer aan de oppervlakte kwam. Maar in 2007 blijkt de situatie nog anders te liggen dan dat men zes jaar geleden dacht. De oorlog met de islam is namelijk slechts een terugkerend intermezzo in de veel langer durende oorlog van de moderniteit tegen het Oude Europa.

Het vijfde nummer van bitterlemon gaat hier op meerdere wijzen op in. De oorlog is voorlopig nog niet ten einde, en de aandacht die bitterlemon aan culture war schenkt ook niet. In nummer 6 gaat men gewoon door met het onderwerp, onder meer in de vorm van enkele redacteuren die op elkaar reageren naar aanleiding van de stukken in nummer 4 & 5.

Om in PDF een vooruitblik te lezen van bitterlemon nummer 5 kunt u hier klikken. Om u te abonneren op dit tijdschrift, klik dan hier.

bitterlemon MAGAZINE NR. 2

Over enkele dagen komt bitterlemon magazine nummer 2 uit. Het paleoconservatieve magazine bitterlemon is een initiatief van zowel Nederlandse als Vlaamse Altkonservative, paleoconservatieve en klassiek orthodoxe scribenten. Met filosofisch en essayïstisch getinte artikelen probeert men met een fundamentele insteek - zoals men zelf zegt - "een gedachtegoed op te bouwen".

In nummer twee staat van mijn hand behalve het openingsartikel "Stop de persen!", een polemisch stuk tegen het nieuwe "linksconservatieve" opinieblad 'Opinio' en een scherpe aanval op het 'Cadillac-conservatisme' van Bart Jan Spruyt en Jaffe Vink dat ik samen met ds. Oussoren heb geschreven.

Vooral dit laatste is om meerdere redenen opmerkelijk. Want waren het niet juist wij tweeën diehet als conservatieven die het enkele jaren geleden nog voor Spruyt opnamen bij diens overstap naar Wilders? En stond Spruyt tot voor kort niet in de colofon van bitterlemon? We vonden dat we een duidelijk signaal moesten afgeven naar de lezer toe en naar de buitenwereld toe. Spruyt is een grens overgegaan die ons niet bevalt. Na hem een kans gegeven te hebben samen te werken met een breed gezelschap van conservatieven, bleek hij daar niet in geïnteresseerd te zijn. Hij is een lone wolf die zijn eigen weg gaat. Jammergenoeg een weg van destructie en verwarring.

Natuurlijk: het is niet te hopen dat de criticasters van elk conservatief initiatief gelijk krijgen, namelijk dat elk conservatief project vroeg of laat door onenigheid uit elkaar spat. Maar Spruyt is te ver gegaan met diens demonisering van Wilders die hij nu probeert goed te maken met een interview met prof. Tak in Opinio. Maar het kwaad laat Spruyt geschieden: een fascisering van conservatieve en rechtspopulistische krachten waar hijzelf buiten schot blijft. Naar de bedoelingen zullen we voorlopig maar raden...

Verder bevat bitterlemon nummer 2 een vertaalde rede van Friedrich Stahl, de inspirator van Groen van Prinsterer en Abraham Kuyper, en een essay van Roger Scruton "Rivieren van bloed" met daarin elementen die we ook al hoorden in de lezing die Scruton vorig jaar heeft gehouden voor VlaamsBelang in Antwerpen.